Άσθμα: Ποια τρόφιμα μπορεί να πυροδοτήσουν μια κρίση

  

Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να επιδεινώσουν το άσθμα. Ποια είναι και τι περιέχουν. Τι σχέση μπορεί να έχει η επιδείνωση αυτή με την τροφική αλλεργία και την τροφική δυσανεξία.

Έχετε φάει ποτέ κάποιο τρόφιμο που λίγη ώρα αργότερα σας προκάλεσε κνίδωση, δερματικό εξάνθημα ή ακόμα και ναυτία; Αυτού του είδους οι αντιδράσεις στα τρόφιμα αποτελούν ανεπιθύμητες ενέργειες της αλλεργίας ή δυσανεξίας στα τρόφιμα και μερικές φορές μπορεί να επηρεάσουν το άσθμα.

Η αλλεργιολόγος Ahila Subramanian, από το Τμήμα Αλλεργίας & Κλινικής Ανοσολογίας στο Κέντρο Οικογενειακής Υγείας της Cleveland Clinic, στο Strongsville του Οχάιο, εξηγεί τι μπορεί να συμβεί και ποια τρόφιμα μπορεί να πυροδοτήσουν μια κρίση.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες στα τρόφιμα

Οποιαδήποτε αντίδραση σε ένα τρόφιμο που δεν είναι φυσιολογική, θεωρείται ανεπιθύμητη ενέργεια. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τόσο η τροφική δυσανεξία, όσο και η τροφική αλλεργία. «Οι δύο αυτοί όροι συχνά χρησιμοποιούνται σαν να είναι ταυτόσημοι, αλλά αυτό είναι λάθος», λέει η Dr. Subramanian. «Είναι σημαντικό να γνωρίζει κάθε ασθενής τι από τα δύο έχει, διότι η προσέγγιση στη θεραπεία διαφέρει σημαντικά».

Όπως εξηγεί, η τροφική αλλεργία είναι η υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε πρωτεΐνες των τροφίμων, οι οποίες φυσιολογικά είναι αβλαβείς. Η υπερδραστηριότητα του ανοσοποιητικού προκαλείται από την ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE). Με τον όρο αυτό περιγράφονται τα αντισώματα που είναι κυρίως υπεύθυνα για τις αλλεργικές αντιδράσεις, όπως:

• Η αλλεργική ρινίτιδα
• Το άσθμα
• Οι ατοπικές αντιδράσεις στο δέρμα
• Οι αλλεργίες στα τρόφιμα και τα φάρμακα

Η τροφική δυσανεξία είναι μία μη φυσιολογική αντίδραση σε ένα τρόφιμο το οποίο καταναλώσαμε, αλλά δεν σχετίζεται με την ανοσοσφαιρίνη Ε. Οι πιθανές αιτίες της είναι πολλές. Μπορεί λ.χ. να σχετίζεται με έλλειψη κάποιου ενζύμου, όπως συμβαίνει όταν κάποιος έχει δυσανεξία στη λακτόζη (του λείπει το ένζυμο λακτάση). Ή μπορεί να οφείλεται στο ότι κάποια τρόφιμα είναι δύσπεπτα ή περιέχουν διεγερτικές ουσίες,  όπως η καφεΐνη.

Μπορούν κάποια τρόφιμα να προκαλέσουν άσθμα;

Τα τρόφιμα συνήθως δεν είναι αιτία του άσθματος. Ωστόσο αν κάποιος πάσχει από τροφική αλλεργία, το άσθμα μπορεί να επιδεινώσει την αλλεργική αντίδρασή του στο υπαίτιο τρόφιμο. Τα πιο συχνά συμπτώματα των τροφικών αλλεργιών είναι η κνίδωση, το δερματικό εξάνθημα, η ναυτία, ο έμετος και η διάρροια. Μερικά από τα τρόφιμα στα οποία πολλοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί είναι:

• Τα αυγά
• Το αγελαδινό γάλα
• Τα φιστίκια και άλλοι ξηροί καρποί (π.χ. κάσιους, αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια, πεκάν, φιστίκια Αιγίνης κ.λπ.)
• Η σόγια
• Το σιτάρι
• Τα ψάρια
• Τα θαλασσινά

Τρόφιμα που μπορεί να επιδεινώσουν το άσθμα

Όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες, ορισμένα χημικά πρόσθετα των τροφίμων μπορεί να επιδεινώσουν το άσθμα, πυροδοτώντας μια κρίση. Παραδείγματα αυτών των προσθέτων είναι:

• Το διθειώδες νάτριο (sodium bisulfate)
• Το διθειώδες κάλιο (potassium bisulfate)
• Το μεταδιθειώδες νάτριο (sodium metabisulfite)
• Το μεταδιθειώδες κάλιο (potassium metabisulfite)
• Το θειώδες νάτριο (sodium sulfite)

Τα πρόσθετα αυτά είναι συντηρητικά και μπορεί να προσθετούν σε τρόφιμα όπως ορισμένα:

• Αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά
• Συσκευασμένες και μαγειρεμένες πατάτες
• Μπύρα και κρασί
• Χυμοί λεμονιού ή λάιμ σε μπουκάλι
• Γαρίδες (φρέσκες, κατεψυγμένες ή μαγειρεμένες)
• Πίκλες

Αν αισθάνεστε ότι ορισμένα τρόφιμα επιδεινώνουν το άσθμα σας, μιλήστε με τον γιατρό σας. Μπορεί να σας υποβάλλει σε τεστ που θα δείξουν αν έχετε και τροφική αλλεργία.

Ωστόσο «οι δερματικές εξετάσεις και οι περισσότερες αιματολογικές εξετάσεις δεν μπορούν να συμβάλλουν στη διάγνωση μιας τροφικής δυσανεξίας», διευκρινίζει η Dr. Subramanian. «Σε τέτοια περίπτωση, απαιτείται αξιολόγηση από έναν ειδικό στις αλλεργίες και την ανοσολογία, ο οποίος μπορεί να κάνει τη διάγνωση βάσει κυρίως του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς».

Εάν αναγνωριστεί κάποιο τρόφιμο που συμβάλλει στις κρίσεις σας, η αποφυγή του είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τις μελλοντικές κρίσεις. Για να το επιτύχετε, θα πρέπει εφ’ εξής να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των τροφίμων, ούτως ώστε να βεβαιώνεστε ότι δεν το περιέχουν. Όταν εξ άλλου τρώτε εκτός σπιτιού, θα πρέπει να ρωτάτε τι περιέχει το φαγητό που θέλετε να παραγγείλετε.

 

Πηγή:  www.iatropedia.gr

Σπλαγχνικό λίπος: Ο χυμός μήλου μπορεί να μειώσει σημαντικά το λίπος στην κοιλιά

 

 

Τι έδειξε μελέτη στην Ιαπωνία για τις επιδράσεις ενός χυμού στο σπλαγχνικό λίπος. Ποια ποσότητα φάνηκε να είναι ωφέλιμη και σε τι συχνότητα κατανάλωσης. Τι έδειξε η μελέτη για τις μεγαλύτερες ποσότητες.

Ένα ρόφημα που εύκολα μπορούμε να παρασκευάσουμε, μπορεί να μειώνει σημαντικά το σπλαγχνικό λίπος, αναφέρουν επιστήμονες από την Ιαπωνία. Το εύρημα αυτό θεωρείται σημαντικό διότι το «λίπος στην κοιλιά», όπως είναι επίσης γνωστό, είναι επικίνδυνο για την υγεία καθώς σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιομεταβολικών νοσημάτων.

Το σπλαγχνικό λίπος είναι αυτό που τυλίγεται γύρω από τα όργανα της κοιλιάς, βαθιά μέσα στο σώμα. Δεν είναι πάντοτε εμφανές ούτε μπορεί κάποιος να το ψηλαφήσει εύκολα. Ακόμα και άνθρωποι με ίσια κοιλιά, μπορεί να έχουν υψηλά επίπεδα σπλαγχνικού λίπους. Πόσο μάλλον τα άτομα με λίγα ή πολλά περιττά κιλά και μεγάλη κοιλιά.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το σπλαχνικό λίπος είναι επιζήμιο για την υγεία. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αναπτύξεως σοβαρών προβλημάτων υγείας στα οποία συμπεριλαμβάνονται:

• Η καρδιοπάθεια
• Η νόσος Αλτσχάιμερ
• Ο διαβήτης τύπου 2
• Τα εγκεφαλικά επεισόδια
• Τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα
• Η αυξημένη αρτηριακή πίεση

Για την προστασία από αυτά τα προβλήματα είναι σημαντικό να μειωθεί το σπλαγχνικό λίπος και οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για να το επιτύχουν. Στην παρούσα μελέτη, οι Ιάπωνες επιστήμονες εξέτασαν αν ο χυμός μήλου είναι ασφαλής και αποτελεσματικός για τον σκοπό αυτό.

Οι πολυφαινόλες

Η επιλογή του χυμού μήλων δεν ήταν τυχαία. Τα μήλα αποτελούν πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών, που ασκούν ωφέλιμες επιδράσεις στην υγεία. Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η συστηματική κατανάλωσή τους σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο αναπτύξεως εκφυλιστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Η δράση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις πολυφαινόλες που περιέχουν. Οι πολυφαινόλες είναι πανίσχυρες αντιοξειδωτικές ουσίες και τα μήλα είναι μία από τις κυριότερες πηγές τους στη διατροφή μας. Αναλύσεις στο εργαστήριο έχουν δείξει ότι, αναλόγως με την ποικιλία τους, τα μήλα περιέχουν 100-300 mg πολυφαινολών ανά 100 γραμμάρια. Αρκεί να καταναλώνονται με τη φλούδα, που περιέχει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις.

Η νέα μελέτη

Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην διατροφική επιθεώρηση Journal of Oleo Science. Όπως γράφουν οι ερευνητές, διεξήγαγαν μελέτη σε 124 εθελοντές, ποικίλου σωματικού βάρους (από λιποβαρείς έως παχύσαρκοι πρώτου βαθμού). Στόχος τους ήταν να εξετάσουν τις επιδράσεις που έχει ο χυμός μήλου στο σπλαγχνικό λίπος.

Οι εθελοντές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Οι 94 από αυτούς έπιναν καθημερινά ένα ποτήρι χυμό μήλου επί 12 εβδομάδες. Οι υπόλοιποι 30 έπιναν καθημερινά τρία ποτήρια χυμό μήλου επί 4 εβδομάδες.

Η μελέτη είχε δύο σκέλη. Στο πρώτο σκέλος, ο χυμός μήλου περιείχε 600 mg πολυφαινολών. Στο δεύτερο σκέλος, ο χυμός δεν περιείχε πολυφαινόλες.

Πριν και στη διάρκεια της μελέτης, οι επιστήμονες μετρούσαν το σπλαγχνικό λίπος των εθελοντών τους. Όπως διαπίστωσαν, το λίπος στην κοιλιά μειώθηκε σημαντικά στους εθελοντές που έπιναν για 12 εβδομάδες χυμό μήλου. Η μείωση αυτή έγινε αισθητή από την 8η εβδομάδα και συνεχίστηκε στην 12η.

Ωστόσο, το λίπος μειώθηκε μόνο όταν οι εθελοντές έπιναν τον χυμό με τις πολυφαινόλες και μόνο εφ’ όσον είχαν περίσσεια σπλαγχνικού λίπους. Σε όσους είχαν κατά την ένταξή τους στη μελέτη φυσιολογική συγκέντρωση σπλαγχνικού λίπους, ο χυμός μήλου δεν παρείχε ιδιαίτερο όφελος.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, η υπερκατανάλωση χυμού μήλου δεν φάνηκε να παρέχει ανάλογο όφελος. Ωστόσο δεν δημιούργησε ούτε κλινικά προβλήματα στους εθελοντές. Τουναντίον, οι αιματολογικές εξετάσεις και η κλινική εξέταση στην οποία υποβλήθηκαν οι εθελοντές, είχαν φυσιολογικά αποτελέσματα. Αυτό ίσχυε ήταν έπιναν ένα ποτήρι χυμό για 12 εβδομάδες είτε τρία για 4 εβδομάδες.

«Τα ευρήματα αυτά τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των ροφημάτων με πολυφαινόλες μήλων», καταλήγουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.

 

Πηγή:  www.iatropedia.gr

Τι να πιείτε με το γεύμα για να πάρετε περισσότερο σίδηρο από το φαγητό σας (και τι να αποφύγετε)

  

Ένα ρόφημα με το πρωινό, το μεσημεριανό ή το δείπνο σας μπορεί να κάνει το γεύμα σας πιο ευχάριστο. Έχετε σκεφτεί όμως εάν το ποτό της επιλογής σας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα σας απορροφά τα θρεπτικά συστατικά αυτού του γεύματος;

Οι διατροφικοί παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν την πρόσληψη άλλων θρεπτικών συστατικών ονομάζονται “ενισχυτές”, ενώ αυτοί που μπορούν να μειώσουν την πρόσληψη άλλων θρεπτικών συστατικών ονομάζονται “αναστολείς”, ή “αντιθρεπτικά” συστατικά.

Μία από τις πιο κοινές ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών παγκοσμίως είναι η ανεπάρκεια σιδήρου, που μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

Έτσι, αν θέλετε να αυξήσετε τα επίπεδα σιδήρου σας, αξίζει να σκεφτείτε όχι μόνο τι τρώτε, αλλά και τι πίνετε.

Λίγα λόγια για τον σίδηρο

Η ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να αναπτυχθεί, όταν δεν λαμβάνουμε αρκετό σίδηρο, ή όταν δεν απορροφούμε σίδηρο στον βαθμό που χρειάζεται το σώμα μας. Είναι πιο συχνή στις γυναίκες και μπορεί να προκαλέσει αδυναμία και κόπωση, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων.

Εάν ανησυχείτε ότι μπορεί να έχετε έλλειψη σιδήρου, μπορείτε να κάνετε μια εξέταση αίματος.

Υπάρχουν δύο μορφές σιδήρου στη διατροφή μας: αιμικός και μη αιμικός σίδηρος. Η πρώτη μορφή είναι μια πρωτεΐνη με σίδηρο που αποτελεί μέρος της αιμοσφαιρίνης, μιας πρωτεΐνης στα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα.

• Ο αιμικός σίδηρος βρίσκεται σε ζωικές πηγές τροφής, όπως το κρέας, και απορροφάται πιο εύκολα από τον οργανισμό.
• Ο μη αιμικός σίδηρος βρίσκεται σε φυτικές τροφές, όπως τα δημητριακά, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί, και απορροφάται λιγότερο εύκολα.

Διατροφικοί ενισχυτές σιδήρου

Η επιλογή ενός ροφήματος που περιέχει βιταμίνη C (όπως χυμός πορτοκαλιού, ντομάτας ή γκρέιπφρουτ) κατά τη διάρκεια του γεύματος θα αυξήσει την ποσότητα του μη αιμικού σιδήρου που μπορείτε να απορροφήσετε.

Σε μια μελέτη, 100 mg βιταμίνης C αύξησαν την απορρόφηση σιδήρου κατά 400%. Αυτό είναι περίπου ισοδύναμο με ένα ποτήρι χυμό πορτοκαλιού.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για άτομα που δεν τρώνε κρέας, καθώς όλος ο διαιτητικός τους σίδηρος είναι μη αιμικός.

Διατροφικοί αναστολείς σιδήρου

Το τσάι είναι ένα δημοφιλές ρόφημα, ειδικά στην ασιατική κουζίνα. Αλλά το τσάι περιέχει μια βιοδραστική ένωση που ονομάζεται τανίνη, η οποία είναι ένας αναστολέας της απορρόφησης του μη αιμικού σιδήρου.

Η τανίνη ταξινομείται ως μια οργανική ένωση που ονομάζεται πολυφαινόλη. Βρίσκεται επίσης σε πολλά άλλα τρόφιμα, όπως το κακάο, τα αμύγδαλα, τα σταφύλια, τα μούρα, τα ρόδια και τα μπαχαρικά (π.χ. βανίλια και κανέλα), τα οποία μπορεί να συμπεριληφθούν σε ροφήματα, όπως τα smoothies.

Η kombucha, ένα δημοφιλές ρόφημα τσαγιού που έχει υποστεί ζύμωση, εξακολουθεί να περιέχει κάποιες τανίνες.

Δυστυχώς, τα νέα δεν είναι καλύτερα για όσους πίνουν καφέ: ο καφές περιέχει επίσης τανίνες. Και το χλωρογενικό οξύ στον καφέ είναι επίσης ένας σημαντικός αναστολέας της απορρόφησης σιδήρου.

Το τσάι και ο καφές θεωρούνται οι ισχυρότεροι αναστολείς του σιδήρου: Ένα φλιτζάνι τσάι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου κατά περίπου 75%-80% και ένα φλιτζάνι καφέ κατά περίπου 60%.

Μάλιστα, όσο πιο “δυνατά” φτιάχνετε αυτά τα ροφήματα, τόσο μεγαλύτερο είναι το αποτέλεσμα.

Επομένως, είναι καλύτερο να αποφεύγετε το τσάι και τον καφέ, ενώ τρώτε και για δύο ώρες πριν και μετά το γεύμα. Αυτό είναι περίπου το χρονικό διάστημα κατά το οποίο τα τρόφιμα και τα ποτά κάθονται στο στομάχι, προτού απορροφηθούν πλήρως.

Αυτό περιλαμβάνει το πρωινό, ένα γεύμα στο οποίο πολλοί καταναλώνουν συνήθως τσάι και καφέ. Για τους περισσότερους από εμάς το πρωινό αποτελείται συνήθως από δημητριακά ή/και ψωμί. Και τα δύο περιέχουν φυσικά σημαντικά επίπεδα σιδήρου και μερικές φορές αυτά τα προϊόντα έχουν επιπλέον σίδηρο.

Επομένως, εάν έχετε έλλειψη σιδήρου, ίσως είναι καιρός να εξετάσετε το ενδεχόμενο να επιλέξετε ένα μικρό ποτήρι χυμό πορτοκαλιού στο πρωινό, ή κατά προτίμηση ολόκληρο πορτοκάλι (για να πάρετε και φυτικές ίνες) και να αφήσετε το τσάι και τον καφέ για λίγο αργότερα μέσα στην ημέρα.

Λίγο από το καθένα

Υπήρχε πάντα η εικασία ότι τα γαλακτοκομικά μπορεί να εμποδίσουν την απορρόφηση σιδήρου, αλλά τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν ότι δεν έχουν καμία τέτοια επίδραση.

Ωστόσο, τα φυτικά γάλατα, όπως το γάλα σόγιας, περιέχουν φυτικά άλατα, ενώσεις που αποθηκεύουν φώσφορο στα φυτά, τα οποία αναστέλλουν την απορρόφηση σιδήρου.

Εν τω μεταξύ, το αλκοόλ αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου! Έτσι μια μπύρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως διατροφικό ενισχυτικό σιδήρου.

Αν προτιμάτε ένα ποτήρι κρασί, θα πρέπει να προτιμήσετε το λευκό από το κόκκινο. Το κόκκινο κρασί περιέχει περισσότερες τανίνες και άλλες πολυφαινόλες, επομένως συνολικά το κόκκινο κρασί αναστέλλει την απορρόφηση του σιδήρου.

Όμως, όπως γνωρίζουμε ότι η κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου και συνδέεται με άλλες ανησυχίες για την υγεία, δεν πρέπει να αρχίσετε να πίνετε αλκοόλ μόνο και μόνο για να αυξήσετε την απορρόφηση του σιδήρου.

Τι να κρατήσετε απ’ όλα αυτά

Τα βιοενεργά συστατικά που αναφέρθηκαν παραπάνω παρέχουν επίσης πολλά άλλα οφέλη για τη διατροφή και την υγεία, και βρίσκονται όλα σε φυτικά προϊόντα. Θα ήταν σχεδόν αδύνατο να αποφύγετε τις τανίνες στη διατροφή σας και ταυτόχρονα να συνεχίσετε να καταναλώνετε φρούτα και λαχανικά.

Τα παραπάνω αφορούν περισσότερο όσους έχουν διαγνωστεί με έλλειψη σιδήρου, ή με σιδηροπενική αναιμία. Και ακόμα κι αν συμβαίνει αυτό, μπορείτε να απολαύσετε αυτά τα ροφήματα, απλά να μην τα συνδυάζετε με τα γεύματά σας.

Εάν τα επίπεδα σιδήρου σας είναι εντός του φυσιολογικού εύρους, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε, καθώς το σώμα σας απορροφά αρκετό, για να καλύψει τις ανάγκες σας με όσα ήδη πίνετε και τρώτε.

 

Πηγή:  www.iatropedia.gr

10 συμβουλές για την αϋπνία

 

Η αϋπνία αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα της Ψυχιατρικής και το δεύτερο συχνότερο σύμπτωμα της Ιατρικής, μετά τον πόνο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις αϋπνίας απαιτείται μια μακροχρόνια αγχολυτική αγωγή, καθότι αυτό που οδήγησε στην αϋπνία, δεν ήταν ένα παροδικό πρόβλημα, αλλά μια μόνιμη αδυναμία ελέγχου του άγχους.

Η υπεραπασχόληση του εγκεφάλου με πολλά και δυσεπίλυτα προβλήματα, ανεβάζει το επίπεδο εγρήγορσης και έτσι το βράδυ που ξαπλώνουμε για να κοιμηθούμε, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να ηρεμήσει, ώστε να έρθει ο ύπνος φυσιολογικά.

Μάλιστα πολλοί άνθρωποι έχουν την κακιά συνήθεια, όταν ξαπλώνουν να σκέφτονται τα προβλήματα της ημέρας, καθώς και τις εκκρεμότητες της επομένης. Ο εγκέφαλος αντί να χαλαρώσει, προβληματίζεται. Έτσι μπλοκάρει τον διακόπτη που οδηγεί στον ύπνο.

Αποτελεί μεγάλο λάθος να προσπαθούμε να επιλύσουμε προβλήματα το βράδυ, με κουρασμένο και υπερβολικά «φορτωμένο» εγκέφαλο. Αντίθετα το πρωί, μετά την καθημερινή του συντήρηση, ο εγκέφαλος μας, όχι μόνο «τρέχει» καλύτερα, αλλά και μπορεί να βρει λύσεις που το βράδυ δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί.

Πολλοί άνθρωποι που ταλαιπωρούνται από αϋπνίες αγχώνονται επίσης σχετικά με το εάν θα μπορέσουν να κοιμηθούν, όσο πιστεύουν ότι «πρέπει». Η σκέψη αυτή είναι επόμενο να διαταράξει την ομαλή εξέλιξη του ύπνου τους. Ο ύπνος τους δεν είναι βαθύς, γιατί το άγχος προκαλεί διακοπές και δυσκολεύει την επανέναρξη του ύπνου. Χαλάει επομένως η αρχιτεκτονική του ύπνου και ο άνθρωπος το πρωί, δεν έχει την αίσθηση ότι έχει κοιμηθεί καλά και απολαυστικά.

10 συμβουλές για την αϋπνία

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιες πρακτικές συμβουλές, για την αντιμετώπιση της αϋπνίας.

1. Κλείνουμε τα μάτια και προσπαθούμε να σκεφτούμε ένα ευχάριστο, αλλά αδιάφορο σενάριο, π.χ. μια ευχάριστη διαδρομή. Επικεντρωνόμαστε στις εικόνες τις διαδρομής. Φεύγει έτσι η σκέψη μας, από τα προβλήματα που μας απασχολούν.

2. Το βράδυ όταν ξαπλώσουμε, δεν σκεφτόμαστε τα προβλήματα μας. Άλλωστε πρέπει να γνωρίζουμε ότι τις καλύτερες λύσεις μπορεί να τις βρει ο εγκέφαλος μας, το πρωί, που είναι ξεκούραστος. Το βράδυ το μόνο που κάνει το μυαλό μας είναι να επαναλαμβάνει τα ίδια αδιέξοδα, με αποτέλεσμα να αγχωνόμαστε.

3. Γυρίζουμε το ξυπνητήρι ανάποδα, ώστε να μη βλέπουμε την ώρα, κατά τη διάρκεια των βραδινών αφυπνίσεων. Το ξυπνητήρι είναι συνηθισμένη πηγή άγχους. Λέμε «3 ή ώρα και ακόμα δεν κοιμήθηκα… Μου μένουν άλλες 4,5 ώρες μέχρι να ξυπνήσω για τη δουλειά… Δεν θα τα καταφέρω να κοιμηθώ και πάλι θα σέρνομαι…».

4. Πριν πάμε για ύπνο αποφεύγουμε να δούμε ταινίες με έντονο ενδιαφέρον ή να κάνουμε έντονες συζητήσεις.

5. Το βράδυ δεν πίνουμε καφέ, τσάι, αναψυκτικά τύπου κόλα και ό,τι περιέχει καφεΐνη.

6. Αποφεύγουμε βαριά γεύματα, που θα μας βαρυστομαχιάσουν.

7. Το αλκοόλ ενώ σε μικρή ποσότητα προάγει τον ύπνο, σε μεγάλη ποσότητα διαταράσσει την αρχιτεκτονική του ύπνου και προκαλεί αφυπνίσεις.

8. Είναι λάθος αυτό που συνιστάται συχνά: «εάν δεν σε παίρνει ο ύπνος, σήκω και κάνε ένα ζεστό μπάνιο, ή πιες ένα φλιτζάνι ζεστό γάλα». Αντίθετα δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα, που δεν είναι μέσα στη ρουτίνα μας.

9. Ο ύπνος πρέπει να είναι μια λειτουργία ρουτίνας, δηλαδή στο ίδιο περίπου ωράριο, ακολουθώντας πάντα την ίδια διαδικασία.

10. Όταν αλλάζουμε ωράριο ύπνου, οι βιολογικοί μας ρυθμοί χρειάζονται μερικές ημέρες για να προσαρμοστούν. Αυτό δεν πρέπει να μας ανησυχεί γιατί είναι φυσιολογικό.

Το περιβάλλον του ύπνου

Κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο εγκέφαλος αποσυνδέεται από το περιβάλλον. Άρα το ζώο που κοιμάται, είναι ευάλωτο στους κινδύνους που καραδοκούν στο περιβάλλον. Για τον λόγο αυτόν κάθε ζώο βρίσκει ή φτιάχνει, ένα μέρος ασφαλές για να κοιμηθεί. Επομένως ο ιδανικός τόπος για να κοιμηθεί κανείς, είναι ένα ασφαλές μέρος, όπου μπορεί άφοβα να «αποσυνδεθεί» ο εγκέφαλος του, χωρίς να υπάρχει φόβος να πάθει ο ίδιος κάποιο κακό. Διαφορετικά θα «λαγοκοιμόμαστε», μια λέξη που παρομοιάζει τον ύπνο με αυτόν ενός ανασφαλούς ζώου με πολλούς εχθρούς.

Ακόμα, για να χαλαρώσει ο άνθρωπος, θα πρέπει να διασφαλίζονται ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας, κι αυτό διότι κατά τη διάρκεια του βραδινού ύπνου, ο κεντρικός μηχανισμός θερμορρύθμισης υπολειτουργεί. Παράλληλα με τη σωστή θερμοκρασία, οφείλει ο ιδανικός τόπος ύπνου να διασφαλίζει μειωμένη υγρασία. Ενώ δεν θα πρέπει να υπάρχουν έντονοι θόρυβοι, οι οποίοι αυτονόητα, καλούν σε εγρήγορση.

Να σημειωθεί τέλος, ότι υπάρχουν αποτελεσματικά φάρμακα κατά της αϋπνίας, που σε λίγες ώρες έχουν φύγει από τον οργανισμό τελείως. Όμως το ερώτημα είναι αν τα φάρμακα αυτά προκαλούν εξάρτηση κι αν κάνουν κακό στη μνήμη.

 

Πηγή:  /www.healthyliving.gr

Αντηλιακές κρέμες προσώπου!!!!

 

 

Νέες αντηλιακές κρέμες προσώπου

με επιλογή χρώματος ή χωρίς χρώμα

σε καταπληκτικές τιμές!!!
 

 

Βιταμίνη D: Πόσα λεπτά έκθεση στον ήλιο είναι αρκετά;

Η βιταμίνη D -η οποία ουσιαστικά λειτουργεί ως ορμόνη- έχει πολλά οφέλη για τον οργανισμό επηρεάζοντας το 10% του συνόλου των γονιδίων μας. Είναι µοναδική ανάµεσα στις βιταµίνες διότι εκτός του ότι υπάρχει στις τροφές (με τη μορφή D2) παράγεται επίσης στο δέρμα από την έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου (μορφή D3).

  

Μέχρι σήμερα δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο πόση πρέπει να είναι η έκθεση στον ήλιο για να παραχθεί ικανοποιητική ποσότητα βιταμίνης D. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι τα αντηλιακά μπλοκάρουν την παραγωγή της ενώ ο χρόνος ημιζωής της είναι μόνο 15 μέρες -δηλαδή η ποσότητά της στο σώμα μειώνεται στο μισό κάθε 15 μέρες.

Επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουν όλα τα σημεία του δέρματος την ίδια ικανότητα παραγωγής βιταμίνης D ενώ η δυνατότητα μειώνεται με την πάροδο της ηλικίας (οι μεσήλικες έχουν το 66% της δυνατότητας που έχουν τα παιδιά). Να σημειωθεί ότι αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού έχει, ειδικά το χειμώνα, ανεπάρκεια βιταμίνης D ακόμα και σε χώρες που έχουν ηλιοφάνεια (αυτό ισχύει και για την Ελλάδα).

Τώρα μια ενδιαφέρουσα μελέτη Ισπανών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science of the Total Environment υπολόγισε τη διάρκεια της καθημερινής έκθεσης στον ήλιο που απαιτείται για να συνθέσει ο οργανισμός τις απαραίτητες ποσότητες της βιταμίνης D. Το συμπέρασμα είναι ότι την άνοιξη και το καλοκαίρι αρκούν 10-20 λεπτά στον ήλιο το μεσημέρι, αλλά το χειμώνα απαιτούνται σχεδόν 2 ώρες. Επομένως, το χειμώνα πρέπει να καταβάλλεται προσπάθεια να λαμβάνεται η βιταμίνη από τροφές ή διατροφικά συμπληρώματα.

Καλές διατροφικές πηγές βιταμίνης D είναι τα λιπαρά ψάρια, τα αυγά, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα του εμπορίου. Η πιο καλή πηγή είναι το μουρουνέλαιο (περιέχει 8.400 διεθνείς μονάδες ανά 100 γραμμάρια ή 1.360 IU σε μια κουταλιά της σούπας). Τα 100 γραμμάρια σολομού (μαγειρεμένος) έχουν 447 IU, τα μανιτάρια πορτομπέλο 446 IU και το σκουμπρί 390 IU. Ένας κρόκος αυγού περιέχει 196 IU, και το εμπλουτισμένο γάλα (ένα φλιτζάνι) 125 IU.

10 λεπτά την ημέρα αρκούν τον Ιούλιο

Η υπερβολική υπεριώδης ακτινοβολία (UV) του ηλίου συμβάλλει στην ανάπτυξη ερυθήματος (κοκκίνισμα), καρκίνου του δέρματος και πρόωρης γήρανσης (φωτογήρανση), ωστόσο η λελογισμένη έκθεση στον ήλιο είναι απαραίτητη για τη σύνθεση της βιταμίνης D και για καλή ψυχική διάθεση. Επιπλέον, ο ήλιος συμβάλλει στην υγεία ανεξάρτητα από τη βιταμίνη D, για παράδειγμα αυξάνει την παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου και ρίχνει την αρτηριακή πίεση.

Η Ερευνητική Ομάδα Ηλιακής Ακτινοβολίας (SRRG) του Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου της Βαλένθιας με επικεφαλής τη Μαρία Αντόνια Σεράνο υπολόγισαν πόση ώρα πρέπει να κάθεται ο μέσος κάτοικος της Βαλένθιας στον ήλιο για να συνθέτει το δέρμα του τη συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης D (1.000 διεθνείς μονάδες). Η Βαλένθια βρίσκεται στην Ανατολική Ισπανία και δέχεται υψηλά επίπεδα UV καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας το μεσημέρι (12.30 – 13.30) για τέσσερις μήνες κάθε χρόνο, έναν για κάθε εποχή, από το 2003 έως το 2010, για να υπολογίσουν πόση ώρα έκθεσης στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο ένας άνθρωπος με φωτότυπο δέρματος ΙΙΙ δεν πρέπει να εκτίθεται στον ήλιο πάνω από 29 λεπτά, αλλά τον Ιανουάριο δεν θα καεί πριν περάσουν 150 λεπτά. Με ανάλογο τρόπο οι ερευνητές υπολόγισαν πόση ώρα έκθεσης στον ήλιο χρειάζεται ο ίδιος άνθρωπος για να συνθέσει το δέρμα του αρκετή βιταμίνη D.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, παρόλο που υπάρχει επαρκής ακτινοβολία σε χώρες όπως η Ισπανία, είναι δύσκολο να επιτευχθούν συνιστώμενες δόσεις βιταμίνης D το χειμώνα (από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο), δεδομένου ότι ο απαιτούμενος χρόνος έκθεσης είναι υπερβολικός (130 λεπτά). Σε αυτούς τους μήνες, με το 10% του σώματος εκτεθειμένο, στον ήλιο το μεσημέρι απαιτούνται 2 ώρες έκθεσης στον ήλιο για να επιτευχθεί η βέλτιστη δόση βιταμίνης D. Στις 10 το πρωί απαιτούνται περίπου 9,7 ώρες και στις 4 το απόγευμα περίπου 5,7 ώρες.

Από την άλλη μεριά, την άνοιξη και το καλοκαίρι, με το 25% του σώματος να εκτίθεται, χρειάζονται περίπου 10 λεπτά στον ήλιο στις 13:00 και 20 λεπτά από τις 15:00 έως τις 17:00 για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών. Τον Ιούλιο χρειάζονται μόλις 7 λεπτά και τον Οκτώβριο 31 λεπτά.

«Οι υπολογισμοί αυτοί αφορούν άτομα με φωτότυπο ΙΙΙ, αλλά είναι διαφορετικοί για όσους έχουν πιο ανοιχτόχρωμο ή πιο σκουρόχρωμο δέρμα», είπε η Σεράνο. «Επιπλέον, βασίστηκαν στο μέσο ποσοστό του δέρματος που είναι εκτεθειμένο στον ήλιο κάθε εποχή. Αν είναι εκτεθειμένο μεγαλύτερο ποσοστό δέρματος, η απαιτούμενη έκθεση στον ήλιο για τη βιταμίνη D είναι μικρότερη. Το ίδιο ισχύει και για τις ημέρες της έντονης ηλιοφάνειας, όταν τα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας υπερβαίνουν το συνηθισμένο».

Ο φωτότυπος ΙΙΙ είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος στην Ισπανία (και στην Ελλάδα), αντιστοιχεί σε σχετικά σκούρο δέρμα και σημαίνει ότι το δέρμα μαυρίζει μεν εύκολα, αλλά είναι πιθανό να πάθει ηλιακό έγκαυμα αν το παρακάνει κανείς.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι χρόνοι έκθεσης στον ήλιο που αναφέρονται παραπάνω ώστε να υπάρχει επάρκεια της βιταμίνης D αφορούν καθημερινή έκθεση. Αν δεν υπάρχει έκθεση στον ήλιο όλες τις ημέρες σημαίνει πως προκύπτει ανεπάρκεια η οποία θα πρέπει να καλυφθεί μέσω της διατροφής. Επειδή αυτό στην πράξη δεν συμβαίνει, συχνά οι μελέτες βρίσκουν ότι ένα ποσοστό των πληθυσμού -ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι- παρουσιάζουν έλλειψη βιταμίνης D. Τα χαμηλότερα επίπεδα της βιταμίνης στο σώμα ανευρίσκονται στα τέλη του χειμώνα.

 

Πηγή :  www.healthyliving.gr

Γαλακτοκομικά: Προτιμήστε τα πλήρη λιπαρών και όχι τα λάιτ

 

Πριν λίγα χρόνια οι ειδικοί συνιστούσαν κατά κόρον λάιτ προϊόντα καθώς έχουν λιγότερες θερμίδες και αυτό υποτίθεται ότι ωφελούσε στο αδυνάτισμα.

Οι λάιτ τροφές εξακολουθούν να είναι τις μόδας αλλά σήμερα έχει γίνει κατανοητό ότι η αφαίρεση του λίπους από τα προϊόντα και αντικατάστασή τους με ζάχαρη δεν αναχαίτισε την αυξητική τάση των στατιστικών γύρω από την παχυσαρκία. Επίσης, έγινε κατανοητό ότι στην περίπτωση του διαβήτη, τα λιπαρά είναι σωτήρια διότι δεν αυξάνουν το ζάχαρο και την ινσουλίνη όπως συμβαίνει με τη ζάχαρη.

Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη που μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Circulation βρήκε ότι τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα, (γάλα, τυρί ή γιαούρτι) είναι καλύτερα από αυτά των μηδέν ή λίγων λιπαρών και συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

Δεν υπήρχαν ποτέ επιστημονικές αποδείξεις ότι τα λάιτ γαλακτοκομικά προϊόντα είναι καλύτερα από τα πλήρη, πέραν την σκέψης ότι περιέχουν λιγότερες θερμίδες. Όμως όταν ένα προϊόν περιέχει λιγότερες θερμίδες χωρίς να προκαλεί κορεσμό της πείνας, δεν μειώνει τη συνολική πρόσληψη θερμίδων μέσα στην ημέρα.

«Δεν υπήρξε ποτέ ένδειξη ότι οι άνθρωποι που τρώνε γαλακτοκομικά λίγων λιπαρών έχουν καλύτερη έκβαση της υγείας τους σε σχέση με αυτούς που τρώνε πλήρη γαλακτοκομικά», ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης Dariush Mozaffarian, καθηγητής στη Σχολή Επιστήμης της Διατροφής του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης.

Λίγα και πολλά λιπαρά

Οι ερευνητές παρακολούθησαν επί 15 χρόνια 3.333 άτομα ηλικίας 30-75 ετών που συμμετείχαν σε δύο γνωστές αμερικανικές μελέτες, την Nurses’ Health Study και την Health Professionals Follow-up Study.

Σε τακτά χρονικά διαστήματα οι συμμετέχοντες υποβάλλονταν σε αναλύσεις αίματος και συμπλήρωναν ερωτηματολόγια για τη διατροφή που ακολουθούσαν και την υγεία τους. Μέσα σε 15 χρόνια 277 άτομα είχαν εκδηλώσει διαβήτη τύπου 2.

Εξετάζοντας στα στοιχεία, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι εθελοντές που έτρωγαν τα περισσότερα πλήρη γαλακτοκομικά είχαν κατά μέσον όρο 46% μικρότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν διαβήτη τύπου 2. Η συσχέτιση αυτή παρέμεινε ισχυρή ακόμα και όταν οι ερευνητές συνεκτίμησαν άλλους διατροφικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου, ή ακόμα και το σωματικό βάρος.

Η μελέτη είναι σημαντική διότι συμβάλλει να οδηγηθεί η επιστημονική έρευνα προς την σωστή κατεύθυνση. Οι κατηγορίες που εκτοξεύονταν στο παρελθόν κατά του λίπους βασίζονταν στο γεγονός ότι παρέχει περισσότερες θερμίδες από τους υδατάνθρακες. Όμως η αντικατάσταση του λίπους από ζάχαρη όχι μόνο φαίνεται να μην βοηθάει στο αδυνάτισμα αλλά επιβαρύνει μεταβολικά το σώμα διότι αυξάνει το σάκχαρο του αίματος και την ινσουλίνη. Το λίπος ωστόσο δεν έχει αυτές τις μεταβολικές επιπτώσεις. Με εξαίρεση τα τρανς λιπαρά τα οποία πρέπει να αποφεύγονται εντελώς, για τα υπόλοιπα λιπαρά δεν φαίνεται να υπάρχουν αποδείξεις ότι επιβαρύνουν την υγεία.

Η εκστρατεία κατά των λιπαρών ξεκίνησε στη δεκαετία του 1950 όταν διαπιστώθηκε ότι τα κορεσμένα λιπαρά αυξάνουν τη χοληστερίνη στο αίμα και θεωρήθηκαν αιτία της επιδημίας των καρδιακών προσβολών που είχε εκδηλωθεί στις αναπτυγμένες χώρες. Σήμερα αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο, π.χ. σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη τα τρανς λιπαρά ευθύνονται για τον πρόωρο θάνατο και όχι τα κορεσμένα λιπαρά.

Τελικά, κατά τον Μοζαφάριαν, δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα λίγων λιπαρών είναι καλύτερα από τα πλήρη και άρα «δεν υπάρχει λόγος να τα συνιστούμε στον κόσμο».

Πλήρη γαλακτοκομικά και για… αδυνάτισμα

Μήπως όμως τα λάιτ γαλακτοκομικά, πέρα από την περίπτωση του διαβήτη, έχουν όφελος διότι αδυνατίζουν;

Μια ξεχωριστή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό American Journal of Nutrition από ερευνητές του Brigham and Women’s Hospital, του Harvard University και του Karolinska Institute εξέτασε τις επιπτώσεις που έχουν τα πλήρη γαλακτοκομική σε σχέση με τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.

Η μελέτη αυτή παρακολούθησε 18.438 γυναίκες που συμμετείχαν Women’s Health Study, μια σημαντική αμερικανική μελέτη. Μετά από σχεδόν 11 χρόνια, 8.238 από αυτές τις γυναίκες που συμμετείχαν έγιναν παχύσαρκες και οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι όσες κατανάλωναν τα περισσότερα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα είχαν τις λιγότερες πιθανότητες να παχύνουν.

Πηγή :  www.healthyliving.gr